Είστε εδώ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

1.1. Το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

Ιδρύθηκε στην αρχική μορφή "Σχολείου των Τεχνών" το 1836, σχεδόν συγχρόνως με το κράτος της νεότερης Ελλάδας.

Μετεξελίχθηκε (1887, 1917) κατά τα πρότυπα του "Ηπειρωτικού" (Continental) Ευρωπαϊκού συστήματος εκπαίδευσης των μηχανικών, με γερό θεωρητικό υπόβαθρο σπουδών και κανονική διάρκεια πέντε ετών. Το δίπλωμα του ΕΜΠ είναι ισοδύναμο με το "Master of Science" (M.Sc) ή "Master of Engineering" (M.Eng.) του Αγγλοσαξονικού συστήματος σπουδών.

Οι απόφοιτοι του ΕΜΠ υπήρξαν ο κύριος επιστημονικός μοχλός της αυτοδύναμης και πετυχημένης προπολεμικής ανάπτυξης και μεταπολεμικής ανασυγκρότησης της χώρας. Στελέχωσαν ως επιστήμονες μηχανικοί τις δημόσιες και ιδιωτικές τεχνικές υπηρεσίες και εταιρείες και κατά γενική ομολογία δεν είχαν τίποτα να ζηλέψουν από τους άλλους ευρωπαίους συναδέλφους τους. Παράλληλα, κατέλαβαν σπουδαίες θέσεις δασκάλων και ερευνητών στην ελληνική αλλά και τη διεθνή πανεπιστημιακή κοινότητα.

Η μεγάλη εθνική προσφορά και η κατάκτηση αυτής της διακεκριμένης θέσης από το ΕΜΠ οφείλεται στις υψηλές δομικές του προδιαγραφές, την υψηλή μέση ποιότητα διδασκόντων και διδασκομένων και το ικανοποιητικό επίπεδο υλικοτεχνικής υποδομής.

Κυρίαρχη στρατηγική επιλογή του ΕΜΠ, όπως εγκρίθηκε και επιβεβαιώθηκε κατ΄ επανάληψη από την Πολυτεχνειακή Κοινότητα και τη Σύγκλητο του Ιδρύματος, είναι με κάθε θυσία, όχι μόνο να κρατήσει τη θέση του, ως διακεκριμένου και στο διεθνή χώρο, από κάθε άποψη, έγκριτου πανεπιστημιακού ιδρύματος της επιστήμης και της τεχνολογίας, αλλά και να ενισχύει συνεχώς τη θέση αυτή. Τόσο ως προς την αποστολή του όσο και ως προς όλες τις θεμελιώδεις λειτουργίες του. Όλες οι άλλες στρατηγικές, στόχοι και δράσεις πρέπει να είναι συμβατές με αυτή την κυρίαρχη στρατηγική επιλογή.

Τιμώντας αυτή τη διακεκριμένη θέση του και σε εκπλήρωση της εθνικής αποστολής του, το ΕΜΠ

Με γενική κινητοποίηση όλου του ανθρώπινου δυναμικού του, το ΕΜΠ ξεκίνησε μια νέα ποιοτική αναβάθμιση από το ακαδημαϊκό έτος, 1997-98: Η γενική αναδιοργάνωση των προπτυχιακών σπουδών, των μεταπτυχιακών σπουδών και της έρευνας, με σύγχρονο όραμα και εμπλουτισμό με νέες επιστημονικές και τεχνικοοικονομικές κατευθύνσεις και συγκεκριμένη αποστολή, κατοχυρώνουν και τον ευρύτερο κοινωνικό ρόλο του ΕΜΠ και των αποφοίτων του κατά τον 21ο αιώνα.

Ειδικότερα, η εκπαίδευση των μηχανικών στο Ε.Μ.Π. πρέπει να αναπτύσσει τόσο τις επιστημονικές και επαγγελματικές τους ικανότητες όσο και τις ανθρώπινες αρετές τους και να βελτιώνει την ποιότητα ζωής του κοινωνικού συνόλου αλλά και της προσωπικής τους ζωής. Η ανάπτυξη των ικανοτήτων σύνθεσης, επικοινωνίας, συνεργασίας και διοίκησης προσωπικού και έργων, δηλαδή η ανάδειξη μίας ολοκληρωμένης προσωπικότητας που όχι μόνο διαθέτει ανανεώσιμη γνώση και τεχνογνωσία αλλά και γνωρίζει να "ίσταται" και να "υπάρχει", αποτελούν μείζονα στόχο της σύγχρονης εκπαίδευσης ενός μηχανικού στο ΕΜΠ.

1.2. Πλαίσιο και Διάγραμμα Αρχών, Δομής και Ροής των Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Ε.Μ.Π.

Εφαρμόζοντας την κυρίαρχη στρατηγική επιλογή του Ιδρύματος και στη δημιουργία πλούσιων πηγών παραγωγής Επιστήμης και Τεχνολογίας, με συνακόλουθο στόχο τη χορήγηση υψηλής στάθμης και διεθνούς κύρους Μεταπτυχιακών Τίτλων Σπουδών, η Σύγκλητος Ειδικής Σύνθεσης μετά από εισήγηση της Συγκλητικής Επιτροπής Μεταπτυχιακών Σπουδών, (Σ.Ε.-Μ.Σ.), στην από 17-10-1997 απόφαση της θέσπισε και τις ενιαίες αρχές για την δομή, τη ροή, την οργάνωση και λειτουργία των Μ.Σ. με τους ακόλουθους επιμέρους στόχους :

(α) Διατήρηση και ενίσχυση του διεθνούς κύρους των επαγγελματικών δυνατοτήτων και της ποιότητας των προσφερομένων από το Ίδρυμά μας Προπτυχιακών Σπουδών υπό το πρίσμα και της πρόσφατης αναβάθμισης όχι μόνο της ουσίας αλλά και του τύπου του προσφερόμενου στους αποφοίτους μας διπλώματος στην Ελληνική, (δίπλωμα Προχωρημένων Σπουδών) και στην Αγγλική, (Master of Engineering).
(β) Έλεγχος και αντικειμενική αξιολόγηση όλων των μεταπτυχιακών μαθημάτων ως προς το αδιαφιλονίκητο μεταπτυχιακό επίπεδο τόσο της διδακτέας ύλης όσο και των θεμάτων εξετάσεων, προς αποφυγή οποιουδήποτε ενδεχόμενου υποκατάστασης ή υποβάθμισης των κανονικών προγραμμάτων προπτυχιακών σπουδών των Τμημάτων του Ιδρύματος.
(γ) Συνεκτικότητα και επιστημονικό βάθος.
(δ) Ανταπόκριση στις τρέχουσες και μελλοντικές αναπτυξιακές ανάγκες, αλλά και στις τεκμηριωμένες ερευνητικές επιλογές.
(ε) Προσαρμογή της διάρκειας προς τις ελάχιστες νόμιμες διάρκειες.
(στ)Ελκυστικότητα για τους σπουδαστές άλλων ισότιμων πανεπιστημίων.

Με την από 17.10.97 απόφασή της, (θέμα 3ο), η Σύγκλητος Ε.Σ. έθεσε ως κύριο στόχο την άμεση προώθηση υψηλής στάθμης συστηματικών Προδιδακτορικών Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών (Π.Π.Μ.Σ.).

Ήδη από τις 12-6-1992 και 25-6-1993 η Σύγκλητος είχε εγκρίνει την ίδρυση Διεπιστημονικών - Διατμηματικών Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών, (Δ.Π.Μ.Σ.), οι οποίες οδηγούν στην απόκτηση ενός Μεταπτυχιακού Διπλώματος Ειδίκευσης (Μ.Δ.Ε.). Στη συνέχεια, στις από 30/6/95, 7/7/95 και 14/7/95 συνεδριάσεις της η Σύγκλητος ενέκρινε και υπέβαλλε στο ΥΠΕΠΘ για έγκριση και χρηματοδότηση, διάφορα Δ.Π.Μ.Σ.. Κατά το χειμερινό εξάμηνο του Ακαδημαϊκού έτους 1997-98 ανασυντάχθηκαν και υποβλήθηκαν εκ νέου στο ΥΠΕΠΘ, όλα τα προηγούμενα αλλά και νεώτερα Δ.Π.Μ.Σ., βάσει των ενιαίων αρχών και προδιαγραφών της από 17-10-1997 απόφασης της Συγκλήτου.

Όλα τα τελικώς υποβληθέντα τον Δεκέμβριο 1997 Δ.Π.Μ.Σ. εγκρίθηκαν τόσο ως προς τη δομή και λειτουργία τους όσο και ως προς το αναλυτικό τεχνικό τους περιεχόμενο (Τεχνικά Δελτία), υπογράφηκαν οι συμβάσεις χρηματοδότησης (ΕΠΕΑΕΚ) για την πρώτη διετία της λειτουργίας τους και δημοσιεύθηκαν οι αντίστοιχες Υπουργικές Αποφάσεις σε ΦΕΚ στις αρχές του 1988.

Και οι δύο τύποι Μεταπτυχιακών Σπουδών έχουν παράλληλες συγγενείς ροές και κοινό στόχο, όπως προκύπτει από το συνημμένο Διάγραμμα Δομής και Ροής του Πλέγματος των Μεταπτυχιακών Σπουδών στο Ε.Μ.Π. : Προσφέρουν μαθήματα Μεταπτυχιακού επιπέδου, παρέχουν τη δυνατότητα μετάβασης από το Δ.Π.Μ.Σ. στο Π.Π.Μ.Σ. με ή / και χωρίς την απόκτηση Μ.Δ.Ε. και οδηγούν στην εκπόνηση Διδακτορικής Διατριβής (Δ.Δ.), στο συνολικό, προβλεπόμενο από το νόμο, ελάχιστο διάστημα των τριών ακαδημαϊκών (3) ετών.

Είναι εξάλλου σταθερή η θέση του Ε.Μ.Π. ως προς την διατήρηση της παραδοσιακής διαδικασίας εκπόνησης των Δ.Δ., διότι είναι η μόνη που διασφαλίζει την ουσιαστική εμβάθυνση στην Επιστήμη και την ποιότητα της Έρευνας. Οι Δ.Δ. από τη φύση τους, μπορούν και πρέπει να εκπονούνται από τα κύτταρα της έρευνας, τους Τομείς και τους φυσικούς φορείς της, τα Τμήματα, σύμφωνα με τη διαδικασία που περιγράφεται σε όλα τα μετά το 1981 νομοθετήματα περί δομής και λειτουργίας των Α.Ε.Ι. και εξειδικεύεται σε όλες τις σχετικές αποφάσεις της Συγκλήτου του Ε.Μ.Π..

Από νομοθετικής πλευράς, ισχύει σήμερα για τις Μ.Σ. ο Ν.2083/92 και το άρθρο 2 του Ν.2327/1995. Τα Π.Μ.Σ. προβλέπουν δύο επίπεδα σπουδών, το Μ.Δ.Ε. και το Δ.Δ., προτείνονται από μέλη ή συλλογικά όργανα του Τμήματος και εγκρίνονται σε πρώτο βαθμό από τη Γενική Συνέλευση Ειδικής Σύνθεσης (Γ.Σ.Ε.Σ.). Οι ελάχιστες διάρκειες, για μεν την απόκτηση Μ.Δ.Ε., είναι το ένα ακαδημαϊκό έτος, για δε την απόκτηση Δ,Δ, τα έξη εξάμηνα, εκτός αν έχει προηγηθεί η απόκτηση Μ.Δ.Ε., οπότε περιορίζεται στα τέσσερα εξάμηνα. Τα Π.Μ.Σ. εγκρίνονται σε δεύτερο βαθμό από τη Σύγκλητο και τελικά από το ΥΠΕΠΘ.

Η Σύγκλητος Ε.Σ. με την από 02.04.1999 απόφαση της ολοκλήρωσε και κωδικοποίησε στον παρόντα Γενικό Οδηγό Μεταπτυχιακών Σπουδών του Ιδρύματος το πλαίσιο, τις αρχές, τη δομή και τη ροή των Π.Π.Μ.Σ. και Δ.Π.Μ.Σ. σύμφωνα με την παραπάνω ισχύουσα νομοθεσία και τις εμπειρίες και απόψεις των Γ.Σ.Ε.Σ. των Τμημάτων, των Ε.Δ.Ε. και της Σ.Ε.-Μ.Σ..

Στο πλαίσιο αυτό το ΕΜΠ καλεί τους Έλληνες και αλλοδαπούς επιστήμονες που έχουν τα προσόντα και την διάθεση να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους για εγγραφή σε υψηλής στάθμης Οργανωμένα Π.Π.Μ.Σ., στα επιστημονικά και τεχνολογικά αντικείμενα όλων των επί μέρους Τμημάτων και Τομέων του Ιδρύματος και σε Δ.Π.Μ.Σ., για διεπιστημονικές περιοχές, διατμηματικές ή διαπανεπιστημιακές.

1.3. Διοικητική υποστήριξη των Μεταπτυχιακών Σπουδών στο ΕΜΠ.

Η αναβάθμιση των Π.Π.Μ.Σ. και η έναρξη λειτουργίας των Δ.Π.Μ.Σ. στο Ε.Μ.Π. στηρίχθηκε από τη Διοίκηση του Ιδρύματος και με αντίστοιχη αναβάθμιση της Διοικητικής υποστήριξής τους. Με τις από 30.10.98 (θέμα 3ο) και 15.1.99 (θέμα 5ο) αποφάσεις της Συγκλήτου αναβαθμίσθηκαν λειτουργικά και διοικητικά οι αντίστοιχες Γραμματείες των Τμημάτων, προήχθησαν σε υποδιευθύνσεις και με τον νέο τίτλο "Διοικητικές Υπηρεσίες Τμήματος" περιλαμβάνουν μια Κεντρική Μονάδα Γραμματείας και τέσσερα (4) γραφεία υποστήριξης των διαφόρων λειτουργιών του Τμήματος εκ των οποίων ένα (1) είναι το "Γραφείο Μεταπτυχιακών Σπουδών".

Παράλληλα, σύμφωνα και με τον νέο Οργανισμό Διοικητικών Υπηρεσιών του Ε.Μ.Π. το Tμήμα Σπουδών αναβαθμίσθηκε σε Διεύθυνση Σπουδών και περιλαμβάνει ειδικό Tμήμα για τις Mεταπτυχιακές Σπουδές του Ιδρύματος.

Με το υπ΄ αριθμ. 23421/14.12.98 έγγραφο του Πρύτανη, το οποίο ανακοινώθηκε στην από 23.12.98 Συνεδρίαση της Συγκλήτου και εγκρίθηκε, το προσωπικό των Διοικητικών Υπηρεσιών (Γραμματειών) κάθε Τμήματος ενισχύεται και από το προσωπικό που προσλαμβάνεται μέσω ΕΠΕΑΕΚ για τα αντίστοιχα Δ.Π.Μ.Σ..

Η υποστήριξη του Γραφείου Μεταπτυχιακών Σπουδών κάθε Τμήματος καλύπτει ενδεικτικά τις ακόλουθες δράσεις :

  1. Διαδικασία προκήρυξης θέσεων.
  2. Συγκέντρωση δικαιολογητικών υποψηφίων.
  3. Εγγραφές (μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας επιλογής) των υποψηφίων, καθώς και στην αρχή κάθε διδακτικής περιόδου.
  4. Σύνταξη καταλόγου εγγραφόμενων, ανά Πρόγραμμα και μάθημα.
  5. Τήρηση καρτέλας για κάθε εγγεγραμμένο και ενημέρωσή της κατά τη διάρκεια των σπουδών.
  6. Έκδοση δελτίων βαθμολογίας.
  7. Σύνταξη Προγραμμάτων (Ωρολογίων και Εξετάσεων).
  8. Έκδοση πάσης φύσεως πιστοποιητικών και βεβαιώσεων που χορηγούνται κατόπιν αιτήσεως των ενδιαφερομένων και υπογράφονται από τον Γραμματέα του Τμήματος.
  9. Διαδικασίες χορήγησης δανείων και υποτροφιών.
  10. Τήρηση μηχανογραφημένου αρχείου Μ.Φ.
  11. Στήριξη των Γ.Σ.Ε.Σ. των Τμημάτων.
  12. Στήριξη των Ε.Μ.Σ. των Τμημάτων.
  13. Παροχή πάσης φύσεως πληροφοριών και στοιχείων σχετικά με τις Μ.Σ. του Τμήματος.
  14. Διαδικασίες απονομής τίτλου και αναγόρευσης.
  15. Ενημέρωση βιβλίου Διδακτόρων.

1.4. Τα συμμετέχοντα στο Δ.Π.Μ.Σ. Τμήματα.

Το Διατμηματικό πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών σε "Ναυτική και Θαλάσσια Τεχνολογία και Επιστήμη" οργανώνεται από τα Τμήματα:

(α) Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών (ΝΜΜ) του Ε.Μ.Π.
(β) Μηχανολόγων Μηχανικών (ΜΜ) του Ε.Μ.Π.
(γ) Αγρονόμων Τοπογράφων Μηχανικών (ΑΤΜ) του Ε.Μ.Π.
(δ) Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών (ΗΜΜΥ) του Ε.Μ.Π.
(ε) Γενικό (ΓΕΝ) του Ε.Μ.Π.
(στ)Φυσικό Τμήμα του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ)
(ζ)Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών (ΕΚΘΕ)

με τη διοικητική υποστήριξη του Τμήματος Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών του Ε.Μ.Π..

Τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών

Τo Τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών ιδρύθηκε με Διάταγμα της 15ης Μαΐου 1969 και άρχισε να λειτουργεί από το ακαδημαϊκό έτος 1969-70. Το Τμήμα προήλθε από τον κύκλο σπουδών Ναυτικού Μηχανολόγου Μηχανικού, που υπήρχε στην Ανωτάτη Σχολή Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων και της οποίας απετέλεσε Τμήμα. Με το Διάταγμα της 15ης Μαΐου 1969 ιδρύθηκαν οι εξής τρεις έδρες:

Από την αρχή, το Τμήμα είχε δικό του αριθμό εισακτέων, oι οποίοι κατά το πρώτο έτος λειτουργίας του ήταν δέκα (10), ενώ οι πρώτοι Διπλωματούχοι Μηχανικοί απεφοίτησαν το 1974. Από το ακαδημαϊκό έτος 1975-76, η Ανωτάτη Σχολή Μηχανολόγων Ηλεκτρολόγων χωρίσθηκε στις Σχολές Μηχανολόγων και Ηλεκτρολόγων, και το Τμήμα υπήχθη στην πρώτη. Τέλος, μετά τη δημοσίευση του Νόμου 1268/82, με Διάταγμα της 26ης Αυγούστου 1982, το Τμήμα έγινε ανεξάρτητο.

Κατά την έναρξη λειτουργίας του ως ανεξάρτητου Τμήματος, ο αριθμός μελών Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ) ήταν πέντε (5): τρεις (3) Καθηγητές και δύο (2) Λέκτορες. Aμέσως όμως η Γενική Συνέλευση του τμήματος προχώρησε στην προκήρυξη νέων θέσεων, έτσι ώστε σήμερα ο αριθμός των μελών ΔΕΠ να έχει αυξηθεί σε δεκαοκτώ (18). Με τα νέα μέλη ΔΕΠ έχει ανανεωθεί σε σημαντικό βαθμό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Τμήματος, τόσο από την άποψη του περιεχομένου των μαθημάτων όσο και από την άποψη των διδασκομένων αντικειμένων, με την προσθήκη νέων μαθημάτων.

Στο Τμήμα αναπτύσσεται έντονη και πολύπλευρη ερευνητική δραστηριότητα στα πλαίσια επιχορηγούμενων ερευνητικών προγραμμάτων από Δημόσιους και Ιδιωτικούς Φορείς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, ευρίσκονται δε σε λειτουργία τέσσερα εργαστήρια:

Σύμφωνα με την Υπουργική Απόφαση 131/483, η οποία δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ/αρ.899/τεύχος 2-13.12.93, έχουν ήδη συσταθεί και λειτουργούν άτυπα οι ακόλουθοι τέσσερις (4) τομείς στο Τμήμα:

Τομέας Μελέτης Πλοίου και Θαλασσίων Μεταφορών,

Τομέας Ναυτικής και Θαλάσσιας Υδροδυναμικής,

Τομέας Ναυτικής Μηχανολογίας και

Τομέας Θαλασσίων Κατασκευών.

Οι τομείς αυτοί αναμένεται να λειτουργήσουν σύντομα και τυπικά μετά τη θετική έκβαση μίας σειράς προκηρύξεων νέων θέσεων ΔΕΠ, στις οποίες έχει προβεί το Τμήμα.

Τα συνεργαζόμενα Τμήματα

Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών

Το 1887 το Μετσόβιο Πολυτεχνείο χωρίζεται και οι Τεχνικές ειδικότητες υπάγονται στο Σχολείο Βιομηχανικών Τεχνών, όπως ονομάσθηκε. Ιδρύονται τρεις σχολές τετραετούς φοιτήσεως: Πολιτικών Μηχανικών, Μηχανουργών και Γεωμετρών Εργοδηγών. Η λειτουργία των Σχολών συνεχίζεται μέχρι το 1914, οπότε το Ίδρυμα παίρνει την ονομασία "Εθνικόν Μετσόβιον Πολυτεχνείον" και η Σχολή Μηχανουργών μετονομάζεται σε "Μηχανολόγων Μηχανικών" και χαρακτηρίζεται Ανωτάτη. Το 1917, με νέο νομοθετικό διάταγμα, η Ανωτάτη Σχολή Μηχανολόγων μετατράπηκε σε Ανωτάτη Σχολή Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων. Κατά τη δεκαετία του 1960 αρχίζει ήδη να διαφαίνεται η ανάγκη διαχωρισμού δύο περιοχών, πράγμα που κατέστησε αναγκαίο, η μεγάλη και συνεχής τεχνολογική πρόοδος. Τελικά από τον Οκτώβριο του Ακαδημαϊκού έτους 1975-76 γίνεται ο διαχωρισμός της Σχολής Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων σε δύο ανεξάρτητες Σχολές. Η Ανωτάτη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών περιέλαβε το Τμήμα Ναυπηγών και τον κύκλο του Μηχανικού Παραγωγής.

Το 1982 το Τμήμα Ναυπηγών αποσπάται από τη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών, η δε Ανωτάτη Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών μετονομάζεται σε Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών. Συγχρόνως, το προσωπικό και οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες του Τμήματος κατανέμονται έξι τομείς (Βιομηχανικής Διοικήσεως και Επιχειρησιακής Έρευνας, Θερμότητας, Μηχανολογικών Κατασκευών και Αυτομάτου Ελέγχου, Πυρηνικής Τεχνολογίας, Ρευστών, Τεχνολογίας των Κατεργασιών). Το 1986 δημιουργούνται στο Τμήμα άλλοι δύο κύκλοι σπουδών (του Ενεργειακού Μηχανολόγου Μηχανικού και του Κατασκευαστού Μηχανολόγου Μηχανικού) στους οποίους προστίθεται το 1990 και ο κύκλος του Αεροναυπηγού Μηχανολόγου Μηχανικού.

Το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών έχει 42 μέλη ΔΕΠ, 1351 Προπτυχιακούς Σπουδαστές και 119 Μεταπτυχιακούς Σπουδαστές (Υποψήφιους Διδάκτορες).

Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών

Ήδη από το 1911 είχε δημιουργηθεί το "Ηλεκτρικόν Εργαστήριον", με σκοπό των γνωμόνων ηλεκτρικού και φωταερίου. Παράλληλα, διεξάγονταν ασκήσεις και πειραματική κατάρτιση των σπουδαστών της Σχολής. Στη συνέχεια το Εργαστήριο εμπλουτίστηκε με όργανα και μηχανήματα και απέκτησε ειδικότερο ηλεκτρολογικό χαρακτήρα, απετέλεσε δε το βασικό εργαστήριο από το οποίο πήγασαν όλα τα μετέπειτα ηλεκτρολογικά εργαστήρια. Τα εργαστήρια αυτά είναι: Ηλεκτροτεχνίας, Ηλεκτρικών Μηχανών, Υψηλών Τάσεων και Ηλεκτρικών Αποστάσεων, Ηλεκτρονικής και Τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων.

Τα προσφερόμενα μαθήματα από τη Σχολή Μηχανολόγων-Ηλεκτρολόγων Μηχανικών ήταν όλα μικτά και υποχρεωτικά. Το 1975 δημιουργήθηκε αυτόνομη Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών με δύο κύκλους σπουδών: του Ηλεκτρονικού και του Ενεργειακού Μηχανικού.

Το 1982 η Σχολή μετονομάστηκε σε Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και το 1991 σε Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών.

Σήμερα η Σχολή υποδιαιρείται σε τρεις Τομείς:

Το Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών έχει 84 μέλη ΔΕΠ, 1728 προπτυχιακούς σπουδαστές και 496 μεταπτυχιακούς σπουδαστές (Υποψήφιους Διδάκτορες).

Τμήμα Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών (Πρώην Γενικό Τμήμα)

Το 1982 σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1268/82 δημιουργήθηκε το Γενικό Τμήμα για το συντονισμό των κοινών μαθημάτων του Ε.Μ.Πολυτεχνείου. Είναι το πολυπληθέστερο σε μέλη Δ.Ε.Π. Τμήμα του Ε.Μ.Π. και περιλαμβάνει τους εξής τέσσερεις τομείς:

Το Γενικό Τμήμα έχει 122 μέλη ΔΕΠ και 221 μεταπτυχιακούς σπουδαστές (Υποψήφιους Διδάκτορες).

Τμήμα Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών

Το Τμήμα Αγρονόμων & Τοπογράφων Μηχανικών (ΤΑΤΜ) ιδρύθηκε το 1917 με την επωνυμία "Ανωτάτη Σχολή Τοπογράφων Μηχανικών". Το 1930 η φοίτηση, που μέχρι τότε ήταν 3ετής, έγινε 4ετής και η σχολή ονομάστηκε "Ανωτάτη Σχολή Αγρονόμων & Τοπογράφων Μηχανικών".

Το 1974, η διάρκεια φοίτησης στη Σχολή αυξήθηκε στα πέντε χρόνια, και το 1982 η Σχολή μετονομάστηκε σε "Τμήμα Αγρονόμων & Τοπογράφων Μηχανικών". Σύμφωνα δε με την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της 26ης Απριλίου 1983, το Τμήμα υποδιαιρέθηκε σε τρεις Τομείς:

Κατά την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 1998-99 στο Τμήμα υπηρετούσαν συνολικά: 33 μέλη Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού (ΔΕΠ) 18 μέλη Επιστημονικού Διδακτικού Προσωπικού (ΕΔΠ) 82 Υποψήφιοι Διδάκτορες (ΥΔ) 18 μέλη Ειδικού Διοικητικού Τεχνικού Προσωπικού (ΕΔΤΠ), και 21 μέλη προσωπικού με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ).

Τμήμα Φυσικής Εθνικού και Καποδιαστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Το προσωπικό του Τμήματος Φυσικής, δηλαδή το διδακτικό και ερευνητικό προσπικό (ΔΕΠ) και τα μέλη του ΕΔΤΠ, είναι κατανεμημένο σε τέσσερεις Τομείς που λειτουργούν στο Τμήμα Φυσικής από το 1983. Οι Τομείς αυτοί είναι:

Α. Τομέας Φυσικής Στερεάς Κατάστασης
Β. Τομέας Πυρηνικής Φυσικής και Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων
Γ. Τομέας Αστροφυσικής, Αστρονομίας και Μηχανικής
Δ. Τομέας Φυσικής Εφαρμογών.

Οι Τομείς έχουν, σύμφωνα με τον Νόμο 1268/82 που διέπει τη λειτουργία των Α.Ε.Ι., την κύρια ευθύνη για την εκπαίδευση των φοιτητών και, κατά κανόνα, στους Τομείς ανήκουν τα μαθήματα του προγράμματος σπουδών που διδάσκονται από τα μέλη ΔΕΠ του Τομέα.

Η Γ.Σ. του Τμήματος αποτελείται από τριάντα (30) μέλη του ΔΕΠ που εκλέγονται από τους Τομείς ανάλογα με την αριθμητική δύναμη κάθε Τομέα σε μέλη ΔΕΠ και ανάλογα με τον αριθμό των μελών ΔΕΠ σε κάθε βαθμίδα. Επίσης, στη Γ.Σ. συμμετέχουν δέκα πέντε (15) εκπρόσωποι των φοιτητών του Τμήματος που εκλέγονται (μαζί με τους αναπληρωματικούς τους) από τους ίδιους τους φοιτητές του Τμήματος.

Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών

Το Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών είναι ένας κρατικός ερευνητικός φορέας που εποπτεύεται από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας. Ιδρύθηκε για την ενίσχυση της βασικής έρευνας σε όλα τα πεδία του υδρόβιου περιβάλλοντος και παρέχει τεχνική υποστήριξη σε θέματα θαλάσσιου και περιβάλλοντος. Το Κέντρο έχει προσωπικό 130 ατόμων, εκ των οποίων οι 60 είναι επιστημονικό προσωπικό και οι 40 είναι τεχνίτες με σχετική ερευνητική εμπειρία σε διάφορα θέματα υδρόβιου περιβάλλοντος.

Το Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών προήλθε από την σύζευξη του Ελληνικού Υδροβιολογικού Σταθμού Αθηνών και του νεότευκτου τότε Ινστιντούτου Ωκεανογραφίας και Ιχθυολογίας (ΙΟΚΑΕ) το 1965. Το 1985, με επέκταση των σκοπών και του αντικειμένου του μετονομάσθηκε σε "Εθνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών" και υπήχθη στη εποπτεία της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας.

Μια σημαντική εξέλιξη στο Ε.Κ.Θ.Ε. έγινε μεταξύ των ετών 1984 και 1988, οπότε και αποκτήθηκε το 51 μέτρων μήκους ερευνητικό σκάφος "ΑΙΓΑΙΟ", το οποίο και μετασκευάσθηκε το 1997 με σκοπό την κάλυψη των συνεχώς διευρυνόμενων ερευνητικών δραστηριοτήτων του Κέντρου. Το Ε.Κ.Θ.Ε. υποδιαιρείται σε τρία Ινστιτούτα:

Τα Ινστιτούτα αυτά υποστηρίζονται από δύο διευθύνσεις. Τη Διεύθυνση της ερευνητικής στήριξης και τη διεύθυνση της διοίκησης που ασχολείται με την οικονομική διαχείριση των προγραμμάτων.

Στα πλαίσια του παρόντος Διατμηματικού Μεταπτυχιακού Προγράμματος σε "Ναυτική και Θαλάσσια Τεχνολογία και Επιστήμη", συμμετέχει το Ινστιτούτο Ωκεανογραφίας, το οποίο υποδιαιρείται σε τέσσερεις επί μέρους τομείς:

Στο Ινστιτούτο εργάζονται περί τα 50 άτομα ερευνητικό, διοικητικό προσωπικό και τεχνίτες.

Σημειώνεται τέλος, ότι η σύμπραξη των διαφόρων Τμημάτων Μηχανικών του ΕΜΠ, που προαναφέρθηκαν, σε συνδυασμό με το Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και το Εθνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΚΘΕ), επιτρέπει την αξιοποίηση, τόσο του επιστημονικού δυναμικού που δραστηριοποιείται στις περιοχές του διατμηματικού προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών, όσο και της απαιτούμενης υποδομής. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι τα Τμήματα του ΕΜΠ καλύπτουν θέματα τεχνολογίας και κυματισμών, το Τμήμα Φυσικής καλύπτει θέματα θαλάσσιας μετεωρολογίας και ωκεανογραφίας, ενώ το ΕΚΘΕ, με το ωκεανογραφικό του σκάφος και την εμπειρία του σε in situ μετρήσεις και σε θέματα επιχειρησιακής ωκεανογραφίας, συμπληρώνει την απαιτούμενη υποδομή για την έρευνα του θαλασσίου περιβάλλοντος.

English Pagenot available
Κεντρική Σελίδα
επικοινωνία|νέα|τομείς|εργαστήρια
μέλη ΔΕΠ|κοινότητα|εκπαίδευση